پایگاه خبری تحلیلی بانک مردم: در نشستهای صندوق بینالمللی پول، مقامهای اقتصادی از جهانی گفتند که دیگر ابزار روشنی برای مهار بحرانها ندارد
به گزارش بانک مردم و به نقل از تسنیم، امسال در واشنگتن چیزی فراتر از یک نشست معمولی صندوق بینالمللی پول و بانک جهانی جریان داشت. در گفتوگوهای کوتاه کنار سالنها، در جلسات بسته و حتی در مصاحبههای رسمی، یک نگرانی مشترک میان مقامهای اقتصادی شنیده میشد؛ جهانی که بعد از حمله آمریکا به ایران، وارد مرحلهای از «ابهام عمیق» شده و شوکهای ژئوپلیتیکی، انرژی و مالی همزمان فشار کمسابقهای بر اقتصاد بینالملل وارد میکنند.
فضای نشستها امسال بیش از آنکه به تورم و رشد اقتصادی محدود شود، رنگ تردید درباره توان نظام اقتصادی جهانی برای مدیریت بحرانها داشت. مقامهای کشورهای اروپایی، آسیایی و آمریکای لاتین میگفتند جهان با موجی از تکانههای همزمان روبهروست؛ از اختلال در بازار انرژی و نااطمینانی تجارت گرفته تا جنگها و درگیریهای منطقهای که دامنه اثرشان از قیمت نفت تا مسیر سیاستگذاری پولی کشیده شده است.
فرانسوا ویلروی دو گالو، رئیس بانک مرکزی فرانسه، یکی از اولین مقامهایی بود که در حاشیه جلسات این نگرانی را صریح به زبان آورد. او گفت جهان «به دورهای از ابهام فشرده» وارد شده؛ دورهای که سیاستگذار را وادار میکند «بهجای مسیر روشن، مه را نگاه کند». هنوز حرف او تمام نشده بود که اولی رن، رئیس بانک مرکزی فنلاند، جملهای گفت که تبدیل به نقلقول تکراری نشست شد: «هیچکس نمیتواند شش ماه آینده را دقیق حدس بزند؛ نه قیمت انرژی، نه تجارت و نه حتی جهتگیری اقتصاد جهانی.»
از جنوب اروپا نیز کریستین لاگارد، رئیس بانک مرکزی اروپا، هشدار داد که شوکهای ژئوپلیتیکی و انرژی اکنون «با سرعتی بسیار بیشتر از توان واکنش سیاستگذاری» ظاهر میشوند. این هشدار را بوریس وویکویچ، رئیس بانک مرکزی اسلوونی، با اشاره به رشد ضعیف اقتصاد اروپا تکمیل کرد و گفت در چنین شرایطی اقتصاد این قاره آسیبپذیرتر از گذشته شده است؛ بهطوری که حتی یک شوک کوچک هم میتواند مسیر رشد اقتصادی را مختل کند.
نگرانیها فقط به اروپا محدود نبود. کوستیس هاتزیداکیس، وزیر دارایی یونان، در مصاحبهای در واشنگتن گفت ترکیب «تورم چسبنده، انرژی پرریسک و کاهش مصرف» شرایطی ایجاد کرده که یک تصمیم اشتباه میتواند «اثر دومینویی» بر اقتصاد جهانی بگذارد. وزیر دارایی نیوزیلند نیز از جهش ناگهانی هزینههای حملونقل و فشار تازه بر زنجیره تأمین جهانی خبر داد؛ فشاری که بهگفته او «خیلی سریعتر از چیزی که انتظار میرفت» در حال شکلگیری است.
در همین حال، صندوق بینالمللی پول نیز چشمانداز رشد جهانی را با احتیاط بیشتری بازنویسی کرده و درباره ورود به یک «مرحله شکننده» هشدار داده است؛ مرحلهای که در آن نرخهای بهره بالا، تنشهای منطقهای و آشفتگی انرژی، فضای مانور سیاستگذاران را محدود کرده است. کارشناسان صندوق میگویند ابزارهای کلاسیک اقتصادی «کشش لازم برای مدیریت این شدت از بحرانهای همزمان» را ندارند.
موضوع دیگری که امسال برخلاف گذشته با صراحت بیشتری شنیده شد، تردید درباره توان آمریکا برای هدایت بحرانهای جهانی بود. چند مقام اقتصادی از کشورهای مختلف بهطور ضمنی گفتند اختلافهای ژئوپلیتیکی، قطبیشدن سیاست داخلی آمریکا و تنشهای تجاری، نقش سنتی این کشور در مدیریت شوکهای بینالمللی را محدود کرده است؛ نکتهای که معمولاً در بیانیههای رسمی به چشم نمیآید اما در نشستهای خصوصی بارها تکرار شد.
وقتی جلسات به پایان رسید، بسیاری از شرکتکنندگان با یک برداشت مشترک واشنگتن را ترک کردند: جهان روی زمین لغزندهای قدم میزند، بدون اینکه تصویری روشن از جهت حرکت داشته باشد. برای نخستین بار در دهههای اخیر، مقامهای اقتصادی اعتراف میکنند ابزارهای موجود برای وزن بحرانها کافی نیست و شاید همین صراحت، نگرانی اصلی نشستهای امسال بود.
